Technologie biedt ons de mogelijkheid om risico’s weg te nemen en ogenschijnlijk meer veiligheid te creëren. We verlegden als samenleving onze focus onbewust steeds meer van immateriële veiligheid naar materiële veiligheid. Vanaf dag één van ons leven groeien wij op in deze nieuwe realiteit en is ons hele leven ermee doorgeweven. Voor pasgeborenen zijn er al heel wat veiligheidsnormen, leefregels, verboden en wordt het in stand houden van de materiële realiteit boven de immateriële veiligheid van het kind geplaatst. Kinderen komen in fysieke materiële zin steeds minder met risico’s in aanraking, waardoor de kansen tot het bereiken van immateriële veiligheid fors afnemen. De natuurlijke hechting met de moeder wordt al verstoord zodra ze haar pasgeborene in een ander bedje legt, waardoor het opbouwen van immateriële veiligheid door het kind wordt ondermijnd. Als het kind opgroeit mag er veel niet. Er wordt meer waarde gehecht aan de materiële veiligheid, dan aan de immateriële veiligheid van het kind. Wanneer de ouders het kind wel de ruimte geven tot het opbouwen van immateriële veiligheid, is er wel de samenleving die alle natuurlijke risico’s wegkaapt. Materiële rijkdom, materiële veiligheid, materiële normen en waarden en aansprakelijkheid zijn belangrijker geworden dan natuurlijke hechting, immateriële veiligheid, immateriële normen en waarden en verantwoordelijkheid. Op alle niveaus, persoonlijk, sociaal, als in relatie tot de natuurlijke leefomgeving worden kinderen ondermijnd om zich natuurlijk te hechten aan de ouders, aan de eigen sociale en natuurlijke leefomgeving en daarmee aan zichzelf om al risicovol spelend de wereld te ontdekken, weerbaarheid op te bouwen en daarmee een innerlijk immaterieel gevoel van veiligheid op te bouwen.
Als samenleving vinden we dat kinderen verwaarloosd/mishandeld worden als ze geen speelgoed hebben, ook al zien de kinderen van hedendaagse jager-verzamelaars er niet verwaarloosd noch mishandeld uit. Ze spelen aan de hand van de mogelijkheden die hun eigen lijf en creatieve geest bieden en wat er sociaal en qua natuurlijke leefomgeving voorhanden is. Ze hechten zich natuurlijk, nemen risico’s in de nabijheid van hun sociale omgeving waarin ze zich veilig voelen, om de natuurlijke leefomgeving steeds meer te ontdekken. Dit is van fundamenteel belang om in balans (Yin & Yang) te blijven als persoonlijke, sociale en/of natuurlijke grenzen wijzigen, al dan niet door henzelf geïnitieerd. Je op natuurlijke wijze mogen hechten als kind geeft je de ruimte om jezelf, jezelf in relatie tot je sociale en je natuurlijke leefomgeving te ontdekken zonder dwang (Wu wei), in balans (Yin & Yang), het eigen levenspad (Tao) volgend. Zonder balans en zonder risico’s, ontnemen wij onszelf als mensen ook de mogelijkheid om technologie optimaal te benutten, in balans met onszelf, elkaar en de natuurlijke leefomgeving. Om technologisch te excelleren, moeten wij eerst leren natuurlijk te excelleren.
Trias Vita is een centrum voor levenslange ontwikkeling dat kinderen en jongeren ondersteunt om zich verbonden te ontwikkelen met zichzelf, anderen en de natuurlijke leefomgeving vanuit een ecosystemische Taoïstische levensvisie: het vinden van je pad (Tao) in balans (Yin & Yang) en zonder dwang (Wu wei).
Vragen? Mail naar info@triasvita.com.
Meer info over Trias Vita op deze website.
Vicki Van Lommel, oprichter Trias Vita