“Jij bent de slimste van ons allemaal, dus jij past je maar aan!” Over de vijftien procent bovengemiddeld intelligente mensen wordt vaak gedacht dat daardoor ook hun aanpassingsvermogen groter is. Hoe intelligenter je bent, hoe (onbewust) meer adaptatievermogen van je lijkt te worden verwacht. Wat vaak met adaptatie wordt bedoeld, is niet ‘rekening houden met’, maar je atypisch gedragen ten aanzien van wie je werkelijk bent: je als gemiddeld intelligent gedragen.
Eigenlijk wordt hiermee geïmpliceerd dat jezelf zijn voor jou geen optie is. Terwijl er niks mis met je is: je werd immers simpelweg zo geboren. Waartoe in dit geval aanpassing meestal leidt is dat degene die bovengemiddeld intelligent is ondanks de gedragsaanpassingen nog steeds niet wordt geaccepteerd, omdat hij simpelweg anders is en blijft, ook al gedraagt hij zich gemiddeld, en daarbovenop ook nog eens het risico loopt zichzelf helemaal te verliezen!
“Waartoe… aanpassing meestal leidt is dat degene die bovengemiddeld intelligent is… het risico loopt zichzelf helemaal te verliezen!”
Doordat aanpassen van je verwacht wordt, wordt daarmee door je omgeving je mate van verwachte betrokkenheid groter gemaakt dan waarvoor je feitelijk verantwoordelijk bent en je dus verantwoordelijk voor hoeft te voelen. Als de omgeving je mate van betrokkenheid groter maakt, terwijl de mate van invloed die je hebt beperkt blijft, is de kans groot dat je vroeg of laat in de problemen komt. Niet omdat jij een disbalans tussen betrokkenheid en invloed creëerde, maar doordat deze door de omgeving aan je werd opgelegd.
Als je (onbewust) meegaat in deze verwachting vanuit je omgeving, is de kans zeer aannemelijk dat je snel in een situatie komt waarin je dag in dag uit doodmoe bent, omdat je dag in dag uit je aanpast om iemand te zijn die je niet bent. In het ergste geval word je op een gegeven moment het kind van de rekening met burn-out, bore-out, demotie en/of ontslag aan toe. Niet omdat je je werk niet goed deed, maar omdat je omgeving moeite heeft met jouw anders zijn, terwijl met ‘je anders zijn’ in de eerste plaats al nooit iets mis was en is.
Wat je in eerste instantie had kunnen doen, is begrip tonen voor de vraag, maar daarbij ook je grenzen aangeven en bedanken voor adaptatie. Tegelijkertijd mag je het bedrijf/ de organisatie erop wijzen dat bij een bepaalde mate van verwachte betrokkenheid ook een bepaalde mate van invloed kunnen uitoefenen hoort. Als het bedrijf/ de organisatie dat niet wil leveren, is het enige juiste om te doen te bedanken voor de onrealistische verwachtingen. Je bent tenslotte geen kameleon die elk moment van kleur kan verschieten als de omgeving dat verwacht, ook niet omdat je toevallig bovengemiddeld intelligent bent geboren. Dan wordt het hoogtijd op zoek te gaan naar een omgeving waar je wel energie van krijgt en je je energie mag behouden!
“Tegelijkertijd mag je het bedrijf/ de organisatie erop wijzen dat bij een bepaalde mate van verwachte betrokkenheid ook een bepaalde mate van invloed kunnen uitoefenen hoort.”
Dit geldt trouwens ook voor je kind. Als hij zich dag in dag uit in een (school)omgeving bevindt die verwacht dat hij zichzelf niet mag zijn en de omgeving geen bereidheid toont om rekening te houden met het anders zijn van je kind, wordt het hoogtijd op zoek te gaan naar een omgeving waar die ruimte wel is, zodat je kind zich gezond kan ontwikkelen.
Je grenzen aangeven is voor je als bovengemiddeld intelligente volwassene niet altijd zo vanzelfsprekend, omdat vaak al levenslang op je adaptatievermogen een beroep wordt gedaan vanwege je intelligentie. Hierdoor heb je mogelijk minder ruimte gekregen om te ontdekken wie je bent, wat je kan en wat je wilt. Als de antwoorden op deze vragen voor je niet helder zijn, kan het een hele uitdaging zijn om je grenzen aan te geven, want immers waar liggen je grenzen dan precies?
“Je grenzen aangeven is voor je als bovengemiddeld intelligente volwassene niet altijd zo vanzelfsprekend, omdat vaak al levenslang op je adaptatievermogen een beroep wordt gedaan vanwege je intelligentie.”
Met Spiegeltheater krijg je onder begeleiding van een coach scherp wie je bent, wat je kan, wat je wilt, wie je wilt zijn in relatie tot anderen en hoe je wilt bijdragen in relatie tot die anderen. Met Spiegeltheater krijg jij jezelf scherp in beeld, zodat je door te zijn vanzelf jouw meerwaarde laat zien aan de wereld. Met Spiegeltheater zet je op dat moment de stappen die het best bij jouw ontwikkeling passen. Zo raak je stap voor stap steeds meer verbonden met jezelf, anderen en je leefomgeving. Met Spiegeltheater vergroot je je persoonlijke effectiviteit, je veerkracht, het vertrouwen in jezelf en elkaar, wat ook samenwerking ten goede komt. Hierdoor krijg je de mogelijkheid om keuzes te maken die bij je passen, zowel privé als in je werk.
De jaarcursus Spiegeltheater is zowel te volgen door kinderen, jongeren en volwassenen en wordt aangepast aan het ontwikkelingsniveau van de cursist. Hierdoor kan je ook elk moment van het jaar ‘in- of uitstappen’. Wat voor jou op dat moment goed voelt en binnen je mogelijkheden ligt. Daarnaast wordt Spiegeltheater ook in-company aangeboden en op feesten en partijen.
Interesse/ aanmelden? Meer informatie over Spiegeltheater vind je hier. Aan de eerste 2 groepssessies kan je vrijblijvend gratis deelnemen om te ervaren of Spiegeltheater bij je past.
Zien wij elkaar binnenkort?
Wat heeft Trias Vita jou nog meer te bieden?
In de herfst van 2026 start Trias Vita ook met een online cursus over hoe je je (klein)kind kan ondersteunen bij zijn ontwikkeling zonder te straffen of te belonen. Meer informatie volgt.
Nog meer weten over Trias Vita? Ga naar www.triasvita.com
Trias Vita, centrum voor levenslange ontwikkeling
Trias Vita is een centrum voor levenslange ontwikkeling dat kinderen, jongeren en volwassenen ondersteunt om zich verbonden te ontwikkelen met zichzelf, anderen en de natuurlijke leefomgeving, waarbij ieder zijn eigen pad volgt in balans en zonder dwang.
Vragen? Mail naar info@triasvita.com.
Meer over Trias Vita op deze website.
Vicki Van Lommel, eigenaar Trias Vita