Nog maar net als het levenslicht je in de ogen schijnt, til je je hoofd op en kijkt vol verwondering de wereld in. Je wil alles zien, ruiken, horen, voelen, proeven, ervaren. Je voelt, ruikt, hoort, proeft en/of ervaart alles intenser dan vele andere kinderen. Je gaat hard, harder dan de wereld om je heen. Terwijl je ouders nog wennen aan het feit dat je kan omrollen, zit je al, sabbel je aan een stukje appel, kruip je, loop je, ren je… Je gaat als een speer. Je steelt met de ogen, absorbeert als een spons, voelt en ervaart álles om je heen… en zolang je nog klein bent trekt je energie mensen aan als een magneet. Je gaat hard en je wil nog veel harder. Je wil alles ontdekken, je ten volle ontwikkelen, je grenzen verkennen…
Op een dag lijkt het steeds vaker dat de wereld om je heen wil dat je maar net zo hard gaat als zij. De kinderen om je heen doen anders dan jij. De nieuwe volwassenen om je heen laten je weten: “Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg!”
Je begint te twijfelen, wankelen, je gedachten vormen zich tot één groot vraagteken. Je gaat je afzonderen, wordt stil, of misschien wel boos en opstandig. Je past je steeds meer aan aan de groep, de verwachtingen om je heen, laat je steeds minder zien, tot het moment dat je geen energie meer hebt om ’s ochtends het levenslicht in je ogen te laten schijnen of totdat donder en bliksem als een constante in je is gaan woeden. Je gaat niet meer hard. Je bent alleen nog maar stil of luidruchtig en twijfelt. Twijfelt aan jezelf en vraagt je af: “Wat is er mis met mij?”
Een vraag die je je eigenlijk nooit had hoeven stellen als de wereld om je heen ruimte zou geven aan de hele menselijke ‘normaal’. Eigenlijk ben je héél normaal, je gaat alleen wat harder, ervaart intenser, omdat je veel meer informatie absorbeert in hetzelfde moment dan een ander. Je bent niet overgevoelig, niet sociaal-emotioneel minder ver,… je wordt alleen niet begrepen in de wereld van vandaag die de ‘normaal’ wel heel smal heeft gemaakt. Ook jij verdient het juist om je eigen pad (Tao) te bewandelen in balans (Yin & Yang) en zonder dwang (Wu wei).
Ze noemen je hoogbegaafd of uitzonderlijk hoogbegaafd, maar eigenlijk wil je gewoon jezelf kunnen ontwikkelen. Je wil er mogen zijn, zonder stempel. Een stempel waarover de wereld om je heen ook nog eens vindt dat je die openlijk niet mag benoemen, omdat dat zogenaamd elitair zou zijn. Je wil er gewoon mogen zijn, net als ieder ander kind, simpelweg omdat je zo geboren bent. Zo geboren worden is geen keuze. Waarom zou je niet mogen zijn wie je bent, ook als je daarmee opvalt?
Om je gezond en evenwichtig te ontwikkelen, heb je ruimte nodig om een gezond zelfbeeld te ontwikkelen. Heeft jouw (uitzonderlijk) hoogbegaafde kind ook moeite met het opbouwen van een gezond zelfbeeld? Zit je voorheen altijd gezonde kind nu ziek thuis na jaren uitblijvend passend onderwijs?
Trias Vita is een centrum voor levenslange ontwikkeling dat kinderen en jongeren ondersteunt om zich verbonden te ontwikkelen met zichzelf, anderen en de natuurlijke leefomgeving vanuit een ecosystemische Taoïstische levensvisie: het vinden van je pad (Tao) in balans (Yin & Yang) en zonder dwang (Wu wei).
Verbonden ontwikkelen is echter in de huidige wereld verre van altijd vanzelfsprekend voor (uitzonderlijk) hoogbegaafde kinderen en jongeren, waardoor een gezond zelfbeeld ontwikkelen bemoeilijkt wordt. Trias Vita coacht als gediplomeerd kindercoach en ervaringsdeskundige (uitzonderlijk) hoogbegaafde kinderen bij de ontwikkeling van een gezond zelfbeeld. Zodat niet-passend onderwijs geen levenslange beperking wordt voor je kind. Tenslotte is er niets mis met je kind en is het van belang voor zijn/haar ontwikkeling dat hij/zij dat ook zo voelt!
Geïnteresseerd? Vragen? Mail naar info@triasvita.com.
Meer over Trias Vita op deze website.
Vicki Van Lommel, oprichter Trias Vita